EBOOK SHOPEE

आ ज शायद ही कोई होगा, जिसे किसी प्रकार का कोई टेंशन न हो। किसी का गुस्सा बढ़ रहा है, तो कोई घर से भाग जाना चाहता है। कोई आत्महत्या करना चाहता है, तो कोई किसी की जान लेना चाहता है। किसी को तन्हा रहने का दुख है, तो किसी को किसी के साथ रहने का दुख है। सच तो यह है, यहां गंवाने वाला तो दुखी है ही, कमाने वाला भी संतुष्ट नजर नहीं आता। क्यों? क्योंकि सब में एक बात समान है और वह यह कि वह टेंशन का शिकार है। पर टेंशन क्या है, यह क्यों, किससे व किस बात की है, पता नहीं? बस इतना पता है कि टेंशन है। क्या टेंशन को जिम्मेदार ठहराने से समस्या हल हो जायेगी? शायद नहीं। इसके लिए हमें इसे समझना होगा कि यह क्या है? क्यों होता है तथा इसके लक्षण क्या हैं? और यह पुस्तक आपको यही समझाने का व उससे मुक्त होने का एक प्रयास है। क्योंकि थोड़ा बहुत टेंशन तो एक छोटे बच्चे से लेकर घर के बुजुर्ग को रहता ही है, पर जब यही टेंशन अगर धीरे-धीरे जमा होकर डिप्रेशन में बदल जाए, तो गंभीर समस्या रूप धारण कर सकता है, और डिप्रेशन का शिकार आदमी स्वयं के लिए तथा दूसरों के लिए भी परेशानी पैदा कर सकता है। यही कारण है कि आज गरीब व मजबूर ही नहीं समृद्ध व सेलिब्रिटी वर्ग के लोगों को भी किसी मनोविकार का शिकार होता हुआ व आत्महत्या करते हुए देखा जाता है। इतना ही नहीं घर-परिवार व समाज एवं विश्व आदि में बढ़ते उपद्रव, दंगे, दरार व हिंसा, इंसान की मानसिक स्थिति को दर्शाते हैं। ये सब गवाह हैं कि मनुष्य मानसिक रूप से अस्वस्थ है, जिसका प्रत्यक्ष व परोक्ष कारण है उसके जीवन में बढ़ता तनाव व अवसाद यानी टेंशन व डिप्रेशन। इससे पहले कि टेंशन डिप्रेशन का रूप धारण करे हमें उस टेंशन को ही मात देनी हI

दरअसल तनाव के कदम इतने छोटे व सूक्ष्म हैं कि यह किस बहाने से जीवन में दाखिल होता जाता है और हमें पता ही नहीं चलता। न कोई आहट न कोई दस्तक, इस होशियारी से यह धीरे धीरे हमारे अंदर प्रवेश करता है व अपना साम्राज्य फैलाता है कि हमें कानों-कान खबर नहीं लगती। हमारी खुशियों को जैसे दीमक लगने लग जाती है। आज किसी को ऑफिस की टेंशन है, तो किसी को आपसी संबंधों की, किसी को जॉब की टेंशन है तो किसी को अकेलेपन की। छोटी-छोटी कहासुनी, अधूरे कार्य व असफलता आदि हमको टेंशन दे देती है। पर सोचने की बात तो यह है कि हम टेंशन लेते हैं या कोई हमें टेंशन देता है। आप अगर गहराई से सोचेंगे तो पायेंगे कि टेंशन कोई देता नहीं, हम लेते हैं। लोग व संसार तो हमें टेंशन हमेशा देंगे ही पर हमें इससे प्रभावित नहीं होना है, यह कैसे संभव है इसी बात को बखूबी समझाती है यह पुस्तक।

पुस्तक का मुख्य उद्देश्य आपको सरल, सुखद, शांत व आनन्दित जीवन देना है और यह तभी संभव है जब हमारा मन-मस्तिष्क स्वस्थ होगा, तनाव रहित होगा। जिस तरह टेंशन व डिप्रेशन होने के विभिन्न कारण हैं, उसी तरह इससे मुक्त होने के विभिन्न मार्ग व विधियां हैं। इसे दवा के साथ-साथ प्राकृतिक ढंग जैसे- योग, ध्यान, मुद्रा विज्ञान, आयुर्वेद, घरेलू नुस्खे, व्यायाम, रंग,संगीत, आत्मसम्मोहन, एक्यूप्रेशर एवं संगीत चिकित्सा आदि के माध्यम से भी ठीक किया जा सकता है। जो सब कुछ इस पुस्तक में उपलब्ध है। आशा है इस पुस्तक की मदद से आप अपने टेंशन का प्रबंधन कर पायेंगे, उसे डिप्रेशन नहीं बनने देंगे व उससे मुक्त हो पायेंगे।

॥ विषय सूची ॥

1. क्या है तनाव और यह क्यों होता है ?

2. तनाव एक कारण अनेक

3. क्या है तनाव के लक्षण 2

4. क्या आप मानसिक रूप से स्वस्थ है?

5. क्या आप हमेशा दुखी और नाखुश रहते हैं ?

6. जरूरी है तनाव की पहचान

7. करें तनाव का विश्लेषण

8. तनाव के कारण होने वाले रोग

9. ऐसे करें तनाव को कम

10. तनाव मुक्ति के उपाय

11. आहार जो तनाव भगाएं

12. ऐसे रहें ऑफिस में तनाव फ्री

13. मानसिक रोग और महिलाएं

14. क्यों हो जाती हैं महिलाएं चिड़चिड़ी

15. पुरुष अपना दर्द क्यों छिपाते

16. दांपत्य जीवन और तनाव

17. जाने, बच्चों के तनाव को

18. डायरी लिखें तनाव से बचे

19. तनाव मुक्ति में सहायक ध्यान उपचार

20. तनाव मुक्ति में सहायक नींद

21. तनाव मुक्ति में सहायक चित्रकला

22. तनाव मुक्ति में सहायक स्नान

23. तनाव मुक्ति में सहायक रेफलेक्सोलॉजी

24. श्वास में लिपा तनाव मुक्ति का मार्ग

25. तनाव का कारण तन का तनाव तो नहीं ?

26. तनाव मुक्ति में सहायक सुर-संगीत

27 तनाव कम करने में सहायक महाएं

28 तनाव मुक्ति में सहायक योग व मुद्राएं

29तनाव मुक्ति में सहायक रंग

30 में सहायक मुगध

31 में करे का प्रयोग

32 से डिप्रेशन में उपयोगी भामन

द्वितीय विश्व युद्ध द्वारा फोटो

●

अमेरिकी फोटोग्राफर जो ओ डोनेल ने १९४५ में जापान में नागासाकी पर परमाणु बम हमले के बाद इस तस्वीर पर कब्जा कर लिया!

करीब 8-9 साल का एक जापानी लड़का अपनी पीठ पर एक साल के अपने छोटे भाई के शव को बांधकर अपने अंतिम संस्कार के लिए कब्रिस्तान में कतार में खड़ा था ।

फोटोग्राफर जो ओ डोनेल ने बताया कि खड़े लड़के की आंखों में कोई आंसू नहीं था और वह रोने से बचने के लिए अपने दांतों से अपने होंठों को मुश्किल से काट रहा था । इतनी जोर से कि उसके होंठ फटे और उससे खून आने लगा।

जब वहां खड़े एक कब्रिस्तान के गार्ड ने उससे पूछा। उन्होंने जवाब दिया, "मैं आपकी पीठ पर बोझ लेता हूं ।

यह कोई सामान या बोझ नहीं है ... यह मेरा भाई है!

जापान में आज भी इस तस्वीर को ताकत के प्रतीक के तौर पर इस्तेमाल किया जाता है।

और यहां भाई-बहन जमीन के टुकड़ों के लिए लड़ रहे हैं और मर रहे हैं ।

तीस फीसद भाई सिर्फ कोर्ट के दरवाजे के पास मिलते हैं।

Google by...........

अपेक्षा

🌺

अपेक्षा ही सगळ्या नात्यामध्ये असतेच फक्त ती कमी जास्त प्रमाणात असते. सगळेच एकमेका कडून अपेक्षा करतातच त्यात काही वादच नाही. पण त्या किती प्रमाणात ठेवावे हे त्या त्या व्यक्तीवर अवलंबून असते. अपेक्षा ठेवणं हे वाईट नाही पण आपण समोरील व्यक्तींचा विचार न करता अपेक्षा करतो. आपण आपल्या पध्दतीने विचार करून समोरच्या वर अपेक्षा ठेवून बसतो त्याला पूर्ण करता येईल कि नाही त्याला जमेल की नाही हा विचारच करत नाही मग अपेक्षा पूर्ण नाही झाली की आपल्याला वाईट वाटतं, राग येतो समोरच्या व्यक्तींचा त्याची चूक नसतानाही. जगात असा एकही माणूस नाही जो कुणा कडूनही अपेक्षा ठेवत नाही.

.

Google by...... Life line .

search life

┈•❈••✦✾✦••❈•

पहिला प्रश्न तर हाच पडतो अस म्हणजे कस ? पण याच उत्तरही तस सोपच आहे 👉🏻 का म्हणून स्वताःला जगाव वाटत तस सोडून दुसर्यांना हव तस आपण जगावं...का म्हणून ? हेच काही कळत नाही. पण सगळ्यांना कळत बरं आपल आपण कस जागायच. पण सवयच झालेली असते. दुसर्यांना आपण बर आणी भारी वाटावं म्हणून ऐडजस्ट करत जगण्याची. काय मिळत अस ऐडजस्ट करुन तर फक्त आणी फक्त आपलाच आपल्याला होणार त्रास. आपण त्यांना हवं तस बोलाव... हव तस वागाव... त्यांना हव तस रहाव...आणी त्यांनी बोलाव आणी

त्यांचच ऐकाव... का ? दुसर्यांच ऐकूण आपण गुलाम म्हणून जगण आपल्याला सोईचे वाटू लागले आहे का ?

जेव्हापासून अस दुसर्यांसाठी ऐडजस्ट होत जगण्याची पद्धती आपण स्विकारली तेव्हापासून जगण्याची मजाच हरवली अस वाटू लागते. कारण लहानपणी आपण मनासारख वागल की, काही वेळा आपल्यातल आपल जगणे बघुन अनेकांना हर्ष व्हायचा... जेव्हा आपण शाळेत जायला लागलो तेव्हा शिक्षकांचच ऐकायच अस घरचा दांडपट्टा चालू झाला...त्या दिवसात 4 वाजता शाळेतून घरी येतांना जे काही मनासारख जगता येईल ते आणी घरी आल की पालकांनी दया दाखवली तर 1 ते 2 तास खेळायला दिले गेलेले पण मनासारख जगण्यात खर्च केलेले...

तेही दिवस सरले मग 10 वीला प्रवेश झाला की, मार्कांचे अंकगणित शिक्षक, आईवडिल आणी पाहुणे मांडू लागतात आणी तेव्हा आपल्या आनंदाची मनासारख जगण्याची वजाबाकी होऊ लागते. तेव्हा 10 वीचे मार्क दाखवता येईल असे मार्क मिळवतांना पाहुण्यासाठी, शाळेसाठी जगाव लागतं.. कॉलेज च्या आयुष्यात कॉलेज मधील teen age मुलींना दिसणारे, असणारे, बोलणारे नेमकी कसे मुले आवडतात ? याच शोध घेत जगाव लागत, जर एवढ ऐडजस्ट करुन झालच accedently प्रेम तर मग जगनेच बदलून जात असे म्हणले जाते. ( मला विचारु नका.) मग सुरावीतीला नव्याचे नऊ दिवस असतात. तेव्हा एवढ प्रेमाने, काळजीने, आदरयुक्त बोलले जाते की, बस्स्स विचार करु नका. पण ते सगळ जगण बनावटी असतं..

तिला मी तस आवडत नाही.. किंवा त्याला मी तस आवडत नाही. असा हा खोटा खेळ चालू होतो. मग काय खरी खरी बनवाबनवी मधे खर जगण ती तो आणी सगळेच विसरतात. Teen age हे वळणदार असते. कधी कुठ आपली सांगता केली जाईल हे काही सांगता येत नाही. पण येथून दुसर्यांसाठी दुसर्यांना हवे तसे जगण्याचे विषारी घोट पिण्याची सवय लागली जाते आणी आपल्या मनाचा घोट घेन्याची सवय होऊन जाते.

जर अनेक जबाबदारीत असाल तर हा त्रास जाणवतो की मज्जा नाही जगण्यात. पण आपण आयुष्याचा आनंद घेऊ शकत नाही याच कारण, आपण आपल्या मनासारखं हव तस जगत नाही. हे काही आपल्याला कळत नाही. मग लग्न झालेल्यांच काय हे मला माहित नाही... त्याचा फक्त अंदाज लावावा...! पण दुसर्यांना हव तस आपण जगाव यात घंटा समाधान मिळत नाही हे खरोखर खर वाटत. कारण आपण दुसर्यांना हव तस जगण्यात एवढा वेळ वाया घातलेला असतो की, आपण विसरतो खर जगण..

आयुष्य ऐडजस्ट होणार्या पाहण्यासारख केले आहे आपण. दुसर्यांना बर वाटतं म्हणून... हा मूर्खपणा आपणही केलेला असतो. पण आपल्याला दुसर्यांचा दिसतो. आपला मूर्खपणा दिसत नाही. कारण दिव्याखाली अंधारच असतो म्हणाव..! पण एक वेळ नक्की येते तेव्हा, जाणिव होते आपल्याला की, चुकलो राव आपण.. सतत दुसर्यांना हव तस ऐडजस्ट केले आपण आपल्याला पण मिळाल काय ? अनेकदा याच उत्तर फक्त नकारर्थी मिळेल. मग जर दुसर्यांना हव तस जगाव लागत असेल तर देवाने स्वतंत्र जन्म का दिला माणसांचा...? बैल दिला असता ? माकड दिला असता ?गाढव दिला असता ना ?

पण झाल अस की, आपला मनुष्य जन्म असुन आपण गाढव, बैल किंवा पाळीव प्राण्यांसारख जगत आहे तेही फक्त दुसर्यांसाठी... त्यांना हव तस आपण जगने याला ऐडजस्ट नाही पाळीव प्राणी होणे असे म्हणतात. कारण ऐडजस्ट करत असतांना आपल्या आनंदाला अर्थ उरत नाही. बघा जमत का तो ऐडजस्टमेंटच खूळ काढत मनमोकळ जगणे... पण एक लक्षात असाव "दुसर्यांसाठी नक्की जगाव पण दुसर्यांना हव तस नाही " व " स्वातंत्र म्हणजे स्वैराचार नाही."...

┈•❈••✦✾✦••❈•┈

●विध्यारंग●

●प्रत्येक मनुष्याच्या हाती आयुष्यातील काही क्षण असे असतात की भविष्यातील क्षणाक्षणात हवे तेवढे सुरंग आणि ज्ञानमयसौंदर्य भरण्यासाठी मिळालेली उघड अवसर म्हणजे शैक्षणिक जीवन....✍

आई

✦••❈•┈ आई ┈•❈••✦

श्रीमंताने त्याच्या मृत्यूच्या भीतीने अख्खा दवाखाना विकत घेलता,, तू आजवर कधी मयतेची भीती बाळगली नाही आणि बिनधास्त जगलीस आणि म्हणूनच तुझं जीवनच लोकांनी बिनधास्त समजून घेतलं आणि जगेल की वाऱ्या-पाण्यावर असं म्हणून दुर्लक्ष केलंय....तुझ्या म्हाताऱ्या जीवनाला आणि निवडणुकीतील मताला मोल होतं ते फक्त जगासमोर खाली वाकून पाया पडायला आणि हात पसरवून निवडून देण्याची भीक मागताना... पण ते हरामखोर विसरलेत त्यांचे कर्तव्य...जबाबदारी छतावर ठेवून जगत आहेत...एवढं नक्की की मरतील तेही खूप घाणेरड्या पद्धतीने...

चूक त्यांची नाही माय... चूक तर आमच्या सारख्या नव युवक आणि युवतींची आहे... कारण आला प्रचार की घेतला एखाद्या पुढाऱ्याचा झेंडा आणि मिरवला गावभर, शहरभर, तालुकाभर...झाली महिला रॅली की पुढे आम्हीच... स्त्री शक्ती तिथेच आणि स्वहक्कांसाठी लढतानाच बाकी आम्ही तर अलिप्ततेची भूमिका घेतो... आणि द्यायचेच आहे ना मत कोणालातरी... मग द्या एकाला आणि व्हा मोकळे एकदाचे... आपल्या एका मताने कुठे काय फरक पडतोय... पण विसरतो आम्ही अशा चव्हाट्यावर बसलेल्या आईचे दृश्य त्या एका दिवसाला ठेवलेल्या आणि 24 तासांनंतर संपलेल्या व्हाट्सअप स्टेटस सारखंच... म्हणून माफ कर माय माउली आम्हाला.. तुझ्या या अवस्थेला प्रथमदर्शी जरी कुठलेही प्रशासन जबादार असले तरी मूळदोषी तर आम्हीच आहोत...आणि याला शिक्षा काय ते माहित नाही मला...कायद्यात नसेलही पण विधात्याच्या दरबारी द्यावा लागेल जाब म्हणून त्याचं प्रायश्चित म्हणून तरी आज माझा युवक-युवती जागे होईल का.... हा मला सुद्धा पडलेला गहन प्रश्न आहे... कारण लोकं क्षणिक जाणिवेचे झाले आहेत... हुई घटना... करी बकवास...दिया अपना ज्ञान... बजाया ढोल, नगारा.... की बस्स जलती ज्वाला कुछ क्षण ही चलती हैं...बाद में सब दंग हो जाते हैं नया मसला खडे होने की राह मेंजीवन हे खुप सुंदर आहे आणि त्यात जर सोबतीला नाती असतील तर मग ती मज्जाच वेगळी !

जीवन हे खुप सुंदर आहे आणि त्यात जर सोबतीला नाती असतील तर मग ती मज्जाच वेगळी !

नाती जुळवायला, प्रेमाची माणसं मिळवायला त्यांना आपलंसं करायला खूप वेळ लागते, बऱ्याच गोष्टी सहन कराव्या लागतात.

पण आयुष्यात असे काही प्रसंग येतात त्या वेळी काय करावे काय करू नये हे समजत नाही,गोंधळच होऊन जातो. आपण काहीतरी बोलून जातो, करून जातो आणि नात्यांमध्ये दुरावा निर्माण व्हायला सुरुवात होते. गैरसमज ही गोष्ट पणं महत्वाची भूमिका बजावते, नात्यांमध्ये दुरावा निर्माण करायला, नाते संपवायला.

एकमेकांना समजवून घेऊन, समजवून सांगून नाते जपायचे असते. एक गैरसमज नात संपवायला पुरून उरू शकतो. म्हणून एवढे दिवस नाते बनवायला लागतात पणं तिच नाती संपवायला एक क्षण पणं लागत नाही. म्हणून विचार पुर्वक निर्णय घेत जा. स्वतःची चुकी कबुल करायला शिकायला हवं. दुसऱ्याची चुकी विसरून त्यांना आपल्यात सामील करून घ्यायला हवं.

# नाते आयुष्याचे

# समजुन घ्यायला हवं

# आपली माणसं

# नाती जपायला शिकायला हवं

:-/अभ्यास का? करत नाही?:-/

माझ्या भावी अधिकारी मित्र आणी मैत्रीणीनो...

अभ्यास....अभ्यास....अभ्यास... करत असालच तर मनात कुठलीही भिती बाळगू नका... हरवलेला आत्मविश्वास शोधा त्याला आता बाहेर काढा... माहिती आहे मला की, अधिकारी होण्याचे स्वप्नं पाहणार्या मुलिंना अनेक मर्यादा आहेत आणी मुलांना बंधना सोबत अनेक जबाबदारी आहेत... आणी त्यात आयोगाचे पेपर पुढे ढकलले गेले आहेत याच डिप्रेशन येतय..! पण विद्यार्थी ना तुम्ही हे विसरून कस चालेल ? जरा शोधा बरं विद्यार्थी म्हणजे काय ? याचा उत्तर... "कुठल्याही ज्ञानाच्या धर्तीवर, विवेक बुद्धीने ज्ञान धारण करुन जगणारा म्हणजे विद्यार्थी. " मग तुम्हाला न्याय देता यायला हवा या विद्यार्थी दशेला...

त्यासाठी विद्यार्थी हा उताविळ नसावा तर तो संयमी, चिकित्सक, जिद्दी, ध्येयवाडी, प्रामाणिक आणी आत्मविश्वासू असावा. मागेच अयोगाने वेळापत्रक प्रसिद्ध केले आणी सगळेच जोमाने सिद्धत्वाच्या वाटेवर धावू लागले.. त्यात कालच बातमी धडकली की, " आयोगाने परीक्षा पुढे ढकलल्या..! " हे ऐकल आणी अनेक विद्यार्थी थबकले. काही लगेच तणावग्रस्त झाले. काही तर अक्षरशः व्हाटसअप, फेसबूक आणी सोशल मिडियावर ट्रोल करत आपल्यातला असंयमी विद्यार्थी प्रदर्शन करत निघाले. आयोग म्हणजे आज तमाम भावी अधिकारी वर्गाचे एक असे मंदिर आहे. जे तुम्हाला तुमच्या आयुष्याला प्रामाणीकपणाने न्याय देत आले आहे आणी देत आहे देत राहील...

मग तुमचा संयम जर आज फक्त परीक्षा पुढे ढकलल्या म्हणून जर सुटत असेल तर, ही धोक्याची घंटा म्हणावी लागेल... मित्रांनो जरा धीर धरा.. ही तूमच्या संयमाची परीक्षा आहे. त्यात यशस्वी व्हा. कारण संयम मातृत्व बहाल करतो. मग कोणते मातृत्व तर जिद्द, इच्छाशक्ती, आत्मविश्वास यांसारखी अनेक सामर्थ्यशील गुण संयमच जन्माला घालतो. मग बघा तुम्ही कुठल्या तणावात जगत आहे.. सोडा आता तरी त्या तणावाचे दार

..ह्वा तिथून फरार... आणी ठोठवा विवेक बुद्धीचे दार... शोधा तुमचे दोष, वाढवा तुमचा अभ्यासाचा व्यासंग... परीक्षा पुढ ढकलल्या गेल्या म्हणून टेंशन आले. ही कारण तुम्ही तुमच्या अपयशाला देऊ शकत नाही. पण परिक्षा आणी तुमच्यात पडलेल अंतर परिवर्तीत करा तुमच्या आत्मविश्वासात...

वेळ वाया जातोय ही कारण तुमच ध्येय सिद्ध होईपर्यंत तुमचा वेळ वाया जातोय अस जिथ कुठ वाटेल ना तिथ थोड थांबा...! बघा आतमधे डोकाऊन मग मिळेल एक उत्तर की, वेळ वाया जात नाही तो आपण घालवतो आहे..! म्हणून संयम बाळगा...! देशाच्या जवानांसारखी तयारी ठेवा..! युद्धाची मानसीक व शारीरिक तयारी ते एका दिवसात नाही पुर्ण करत. ती तयारी ते रोजच करत असतात. म्हणून ते खचत नाही. अपयशाचा विचारही ते कधीच करत नाही. कधी समोरुन क्षत्रूची गोळी येईल आणी रक्त पिऊन कायमची घेऊन जाईल...पण ना असते चिंता ना असते भिती असते फक्त तयारी..!

ती तयारी करा.. अभ्यास झालय पुर्ण ही फालतू कारण देऊन आपल्या भविष्याचा, आईबापाच आणी स्वताःचा अपमान तरी करु नका. कारण अभ्यास हा कधीच कुणाचाही पुर्णपणे पुर्ण होत नाही अगदी मरेपर्यंत... मग तुमचा अभ्यास झाला हे कोणीही मान्य करणार नाही. अगदी तुमचे मनही हे वाक्य फेटाळून लावेल. अभ्यास झाला होता राव...! मूड़ ऑफ़ झालाय..! तयारी झाली होती राव..! आता काय काराव ? हा जर विचार करत असाल तर कुठतरी चुकता आहे. पुढचे वेळापत्रक येईपर्यंत रोजचा दिनक्रम तसाच ठेवा... झालच शक्य तर मानसीक तयारी करा. या परिक्षेसोबतच आयुष्यातील कुठल्याही परीक्षेला सामोरी जाण्याची तयारी... खंबीर, संयमी आणी शांत व्हा.. ती सर्वात मोठी ताकद आहे सामर्थ्याची...

तुमच्यातला ध्येयवेडा माणुस कधीच शांत होऊ देऊ नका. तो शांत झाला तर वाट्याला येणारी प्रश्नावली आयुष्य नैराश्ययुक्त करते. मित्रांनो मला माझे शेकडो मित्र रोजच भेटतात. आणी एक निर्जीव वाक्य वापरतात. " सरकारी नौकरी मिळवण म्हणजे जोक नाही. " मान्य आहे मला हे सगळ. पण हे वाक्य कन्व्हर्ट करता यायला हव. हे वरील वाक्य विनोद आहे फक्त त्यांच्यासाठी जे जिवंतपणी मृत अवस्थेत जगत आहे.. हा विनोद आहे त्यांच्यासाठी जे आयुष्य फक्त मौजमजा करत वाया घालवत आहे मग तुम्ही कोण ? ठरवा... काय करनार हाती आलेल्या वेळेचा सदउपयोग कसा करावा ते.. कारण "प्रत्येक गोष्टीतिल वेळेचे योग्य व अचुक नियोजन तुम्हाला यशापर्यंत घेऊन जाते..."

शेवटी एकच सांगेल तुकोबारायांच्या शब्दात...

असाध्य ते साध्य करिता सायास

कारण अभ्यास तुका म्हणे...!

•┈┈••✦✿✦•♥️•✦✿✦••┈

•┈┈••✦✿✦•♥️•✦✿✦••┈┈•

जीवन एक संघर्ष

motivate

*_स्वत:शी बोलण्यापेक्षा स्वत:च्या खालोखाल आणखी एका प्रिय व्यक्तीच्या शोधात माणूस असतो._

🙏😍😍🙏

_*तिच्या चेहर्‍यावरील, सौंदर्यातील "हावभाव" बघण्यापेक्षा तिचा "स्वभाव" बघा म्हणजे ती जोडीदार म्हणून तुम्हाला "नाव" देईल...*_

*जी व्यक्ती तुमच्याशी मनाच्या धाग्यात भावनेने बांधली जाते तिला बुद्धीच्या ओढताणीत सुटू देऊ नका..*_

_*एखाद्या घटकावर अभेद्य मेहनतीचे मार करूनही वेळेवर फळ मिळत नसते... त्यासाठी ही योग्य वेळ आकारलेली असते..!*_

_*आपल्या खिशातल्या आजच्या हजार रुपयांची किंमत सुद्धा... लहानपणी आईने गोळ्या खाण्यासाठी दिलेल्या एक रुपयापेक्षा कमीच असते....!*_

ICC Board Meeting: India retain right to host 2021 T20 World Cup, Australia get 2022

DUBAI: India on Friday retained the right to host the 2021 T20 World Cup while Australia will conduct this year's postponed edition in 2022, the ICC announced after its board meeting, straightening out a schedule that went topsy-turvy due to the COVID-19 pandemic.

This year's edition had to be postponed because of the raging pandemic, which has severely impacted all sports calendars globally

"The International Cricket Council (ICC) today confirmed that the T20 World Cup 2020 that was postponed due to COVID-19 will be held in Australia in 2022. India will host the T20 World Cup 2021 as planned," the ICC stated in a press release.

Top

News

Auto

News

Covid-19

Updates

SPORTS

ICC Board Meeting: India retain right to host 2021 T20 World Cup, Australia get 2022

PTI | Updated: Aug 8,2020, 21:07 IST

PTI

Get Notifications on latest Sports News

The global body also confirmed that next year's women's ODI World Cup in New Zealand has been postponed until February-March 2022 because of the impact the pandemic has had on cricket globally.

ICC Chief Executive Manu Sawhney said: "We now have absolute clarity on the future of ICC events enabling all of our Members to focus on the rescheduling of lost international and domestic cricket.

"We will now proceed as planned with the Men's T20 World Cup 2021 in India and host the 2022 edition in Australi

The format of the 2021 T20 World Cup will remain as it was for 2020 and all teams that qualified for that event will now participate in India in 2021.

A new qualification process will be started for the 2022 edition in Australia.

That India will host the 2021 edition and Australian edition will be pushed to 2022 was reported by PTI on May 8

Wolves agree UEFA settlementdeal after breaching FFP rules

RARIS:Europa League quarter-finalists
Wolves have reached a settlement
Agreement with UEFA After the clun
Failed to comply with financial break-
Even requirements, European football`s
GOVERNMENT body announced Friday.

Wolves were one of three clubs
Sanctioned fair play regulations and were
Fined up to 600,000 euros (706,000)--two thirds of which is conditional on their
Compliance with the break-even target in the settlement
The Premier League side, who are
Though to a first European quarter - final
Since 1972,must report a break-even
Deficit of 30 million euros for this
Financial year before reaching an
Aggregate break-result in 2021/22
Wolves could qualify for next season 's
Champions League by winning the
Europa League but would be restricted to
A 22-man squad masted of the saandard
25 for European competition. The limit
Will also apply the 2021/22 campaign
Unless the lub fulfils all financial measures.
Frenen side like and Turkish champion
IStanbul Basaksehir struck similar deals
After falling foul of UEFA's Club financial control Body.
Poruguese champions Porto will again
Be subjected to a reduced squad size and restricted transfer activity after only
Partially meeting targets for the 2019 /20 campaign.

म्हणून या ठिकाणी महिला त्यांची अंतर्वस्त्रे सोडून जातात, जाणून घ्या त्या मागील कारण

अशी एक जागा जेथे महिला त्यांची अंतर्वस्त्रे सोडून जातात, जाणून घ्या कोठे आहे असे पर्यटन स्थळ जगात अनेक वेगवेगळी ठिकाणे आहेत आणि ती नेहमी वेगवेगळ्या कारणांनी प्रकाश झोतात येत असतात. कधी कोणत्या कारणासाठी ,कोणती जागा प्रकाश झोतात येईल ते सांगता येत नाही. जगातील अशी अनेक पर्यटन स्थळे आहेत जी अचानक प्रकाश झोतात आली आहेत आणि खूप प्रसिद्ध झाली आहेत.

परंतु प्रत्येक घटनेमागे किंवा एखाद्या जागेमागे काहीना काही कथा असते. आज आपण न्‍यूजीलँड मधील अशाच एका वेगळ्या आगळ्या जागेविषयी जाणून घेणार आहोत. जी जागा एका वेगळ्याच कारणांसाठी प्रसिद्ध आहे. न्‍यूजीलँड मधील सेंट्रल ओटैगो या ठिकाणापासून अशी एक जागा आहे जेथे महिला त्यांची ब्रा म्हणजेच त्यांचे अंतर्वस्त्र काढून अडकवतात. का काढून अडकवत असतील त्यांची अंतर्वस्त्र ?या मागे एक रंजक कथा आहे, आपण ती जाणून घेणार आहोत.

१९९९ साली न्यूजीलँडमधील सेंट्रल ओटैगो ही जागा अवघ्या काही दिवसांतच अचानक प्रसिद्धीच्या झोतात आली. त्या मागील कारण असे होते की तेथे अचानक ज्या महिला जात त्या त्यांची ब्रा म्हणजेच त्यांचे अंतर्वस्त्र तेथेच काढून लटकवतात, एक दोन नव्हे तर शेकडो ब्रा रोज येथे लटकवू लागल्या. तेव्हा ही जागा लोकांच्या नजरेत आली. जेव्हा या गोष्टी मागील कारण शोधण्याचा प्रयत्न करण्यात आला ,तेव्हा एक रंजक कथा समोर आली ती कथा अशी होती की, १९९९ मध्ये न्यू इअर व नाताळ या सणांच्या दरम्यान सेंट्रल ओटैगो येथील गेटच्या भिंतीला ४ ब्रा बांधलेल्या दिसल्या , या मागील कारण असे आहे की येथून काही अंतरावर एक पब आहे.

त्या पब मध्ये रोज अनेक पार्ट्या चालत. न्यू इअर आणि नाताळच्या काळात तर अधिकच पार्ट्या चालत एका दिवशी चार मैत्रिणी येथील पब मध्ये पार्टी केली . त्यांनी त्या पार्टीचा अगदी मनमुराद आनंद घेतला. जेव्हा त्या परत निघाल्या तेव्हा त्यांनी त्या क्षणाची आठवण राहावी म्हणून तेथे त्या ब्रा बांधल्या. अशा प्रकारे हे ठिकाण खूप प्रसिद्ध झाले आहे. आज अनेक पर्यटक या ठिकाणाला भेट देतात.

सन २००० पर्यत येथे ब्रा ची संख्या इतकी झाली होती की येथे अक्षरशः ब्रा चे ढिगारे लागले होते. ऑक्टोबर २००० साली क्रिसलँड लेक्स सरकारने जवळपास १५०० हुन अधिक ब्रा येथील हटवल्या. परंतु अवघ्या काही दिवसांत येथे पुन्हा तितक्याच ब्रा जमा झाल्या. तुम्हाला येथे अनेक प्रकारच्या ब्रा पाहता येथील. येथील जागेस एक नवीन नाव देण्यात आले आहे , ब्रार्डोना म्हणजेच जेथे अनेक ब्रा जमा झाल्या आहेत त्या जागेला ब्रार्डोना हे नाव देण्यात आले आहे.

विशेष बाब म्हणजे येथील सरकारने देखील या गोष्टीवर कोणत्याच प्रकारचे बंधन आणले नाही. या ठिकाणाला कोणीही भेट देऊ शकते. येथे जवळच अनेक पब आता उभे राहिले आहेत ,येथे अनेक मुली येतात या पब्समध्ये मनमुराद पार्टी करतात आणि शेवटी जाताना आपल्या ब्रा येथे बांधून जात आहेत. शेवटी काय तर प्रत्येकाला आपल्या आठवणी जपायच्या असतात. त्यासाठी कोणतेही कारण पुरेस असत अगदी वरती वाचलेल्या कथे प्रमाणे.

कोरोना से लोग हुए जागरूक.. °°°®$$°°_-----**

👤लोग लोगों के प्रति जागरूक हुए,

मन फिर से आजाद होने लगा ...

पुराने झगड़ों को भूलकर,

नए सिरे से जुड़ने लगे रिश्ते ...

जो लोग हमेशा काम में व्यस्त रहते हैं

दोस्ती की यादों में उलझी ...

अपने आप में कला दिखाई देने लगी,

और मन में भावनाएँ कागज़ पर उठने लगीं ... mind

सिक्के के दो पहलू हैं, मित्र

कई लोग कोरोना से भी पीड़ित हुए,

और तालाबंदी के कुछ फायदे थे ………।

😍❤️😍

___🇼。🇷Đ

______.®__________™°°°°°°°°°°°¶k______

People became aware of people,

My mind is free again ...

Forgetting the old quarrels,

Relationships started afresh ...

People who are always busy

Embracing memories of friendship ...

Art began to appear in itself,

And emotions started to rise on the paper ... mind

Coin has two sides, friend

Many also suffered from corona,

And the lockout had some advantages ……….

🙏😎UPSC_अभ्यर्थियों_की_कथा_व्यथा - 😊🙏

#👇

➖ ➖ ➖ ➖ ➖ ➖ ➖ ➖ ➖ ➖ ➖ ➖ ➖

मैं ही वो हूँ जो रिजल्ट के इन्तजार के बावजूद फिर से उसी काम में जुट जाता हूँ , न प्री देखता हूँ ,न मेंस । मैं जो अपने घर के मोड़ तक नहीं जाता ,उसे हड़प्पा से लेकर नील नदी की घाटी घुमाते हो । मुझे आलू टमाटर छांटने की तमीज़ नहीं ,और इनमे कौन सी बिमारी लगती है ,ये याद करवाते हो । जिसने पुलिस को देखकर रास्ता बदल लिया हो ,उसको राष्ट्रपति के निर्वाचन से लेकर मूल अधिकार रटवाते हो ।

जी हाँ पहचाना मुझे ,मैं हूँ एक स्टुपिड प्रजाति जो अक्सर छोटे शहरों जैसे पटना, इलाहाबाद ,लखनऊ , मुखर्जीनगर (दिल्ली) आदि में अक्सर परजीवी के रूप में पाया जाता है । अनेक अनेकार्थी शब्दों को जानने के बावजूद इसके लिए कोई एक कॉमन नाम नहीं । हाँ पर्यायवाची बहुत हो सकते हैं -अभ्यर्थी,प्रतियोगी ,aspirant, छात्र ,परीक्षार्थी ,कैंडिडेट वगैरह वगैरह कहीं कहीं तो लोकल नाम भी प्रचलित है।

मैं कैसे भी सो सकता हूँ जैसे चलती ट्रेन में ,बस में ,किसी भी सेंटर में कैसी भी सड़ी जगह हो वहां मैं सोने का ठिकाना ढूंढ ही लेता हूँ । मुझ पर किसी भी मौसम का कोई प्रभाव नहीं पड़ता ,क्योंकि मैं इतना बड़ा underdog (नीचकुत्ता मेरे द्वारा अनुवादित है ) हूँ कि कहीं भी कुछ भी खा सकता हूँ । पटना हो ,या पटना रोड किनारे हो ,या गंगा के किनारे मैं अपना मजमा जमा ही लेता हूँ ।

ये मत समझना कि मैं इतवारों में सिनेमा देखता हूँ ,या महिला मित्रों के साथ पिकनिक मनाता हूँ ,ये सब तुम्हारे चोंचले हैं । हमें तो सातो दिन एक समान । ये मत समझना हम तारीखों में कच्चे हैं । हमें याद रहते हैं -नोटिफिकेशन की डेट ,फॉर्म भरने की लास्ट डेट ,प्री की ,मेंस की ,इंटरव्यू की ,Bihar, u.p.,m.p.,राजस्थान ,उत्तराखंड ,,,,आदि आदि ।

और सबसे बड़ी बात हम क्या खोते हैं ,या खोने की कगार पर रहते हैं ,,, आत्मविश्वास ,हंसी ,खुलकर बोल सकना । हमारे दोस्त धीरे धीरे छूटते जाते हैं । या तो हम उनसे मिलना नहीं चाहते या वे हमे किनारे लगा देते हैं । हम जलन के बावजूद उदारता का स्वांग रचते हैं । अपने रिज़ल्ट से पहले दोस्त का रिज़ल्ट देखते हैं । पहले कटऑफ कितनी गयी होगी इसका आश्वस्त करके फिर पीडीएफ पर घबराते और कलेजा मुहँ में रखते हुए कभी सीधे लाइन से नहीं ,बल्कि जल्दी जल्दी में अपना नाम खोजते हैं । अगर रिज़ल्ट अनुकूल तो मिल गया मोक्ष ,मुक्ति । नहीं तो जाति ,सरकार ,व्यवस्था ,सीट ,पेपर ,आरक्षण से लेकर उस दोस्त की खोज में ,जिसके साथ ग़मों का लेनदेन किया जाय और,जिसका भी सेलेक्शन न हुआ हो ।

असफल लोगों की चक्कलस और बैठकों के आनंद व् रस के लिए देवता तरसते हैं । बड़े भाग से यह नसीब होता है । तुम क्या जानो दोस्तों

लेकिन हारकर जीतने वाले को बाजीगर कहते हैं ,,हम जीतते हैं उदास दिनों से ,अकेली रातों से ,अपने लिए दूसरों की आँखों में नकारापन समझे जाने के भाव से ,,भले ही वो ऐसा न समझता हो । जब सब हमारी हँसी उड़ाते प्रतीत होते हैं ,,तो हमी अपने अहम को छोटा करके खुद को जीवन की गति से संतुलित करते हैं । हम बुद्ध पढ़ते पढ़ते मध्यममार्गी बन जाते हैं ।

फिर से नया मेला लगता है ,फिर शहर शहर घूमते हैं कहीं अपने टिकाने वाले अंग से छोटी कुर्सी पर बैठकर ,कहीँ खुद का सेंटर खोजते ,दूसरों को सेंटर बताते । और कभी लौटते हुए टेम्पो न मिलने पर डाला में लदकर आते हुए । नए अपरिचित मिलते हैं ,फिर बिछड़ते हैं । किन्तु हर बार हमारी प्रजाति के बीच खासकर उस दिन ,इतवार के दिन मानवता का अपरिचित सौंदर्य दिखता हैं । हम साक्षी बनते हैं उस समानता के जो किताबों में ही दिखाई देती है । बाकी तो जो है सब मोह माया है ......!🙏

The True Story of all struggling Civil Service Aspirants.

#All_the_best_ 💐❤️

💯💯🎯🎯💐💐⭐🇮🇳🇮🇳🇮🇳🇮🇳

# 👇

➖ ➖ ➖ ➖ ➖ ➖ ➖ ➖ ➖ ➖ ➖ ➖ ➖
I am the one who, despite waiting for the result, gets involved in the same work again, I do not see the pre, nor the mind. I do not go to the turn of my house, from Harappa to the Nile Valley. I do not have the capacity to prune potato tomatoes, and remind them of the disease. From the election of the President to the person who has changed the way after seeing the police, you get the basic rights.Yes, I am recognized, I am a stupid species which is often found as a parasite in small cities like Patna, Allahabad, Lucknow, Mukherjee Nagar (Delhi) etc. Despite knowing many ambiguous words, there is no common name for it. Yes, synonyms can be many - candidates, contestants, aspirants, students, candidates, candidates, etc., and elsewhere, the local name is also prevalent.How can I sleep like in a moving train, in a bus, in any center in any rotten place, I find a place to sleep. No weather has any effect on me, because I am such a big underdog (lowly translated by me) that I can eat anything anywhere. Be it Patna, or Patna Road, or along the banks of the Ganges, I collect my Majma.
Do not think that I watch movies in the sun, or have a picnic with female friends, all these are your flirtations.We have the same for seven days. Do not understand that we are raw in dates. We remember the date of notification, last date of filling the form, pre key, mains interview, Bihar, u.p., m.p., Rajasthan, Uttarakhand,,, etc.And the biggest thing is what we lose, or are on the verge of losing ,,, confidence, laughter, speaking openly. Our friends are slowly missed. Either we don't want to meet them or they put us on edge. We create a farce of generosity despite irritation.

EBOOK

☺ DOWNLOAD PDF